Posts tonen met het label Pasta. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pasta. Alle posts tonen

maandag 20 januari 2014

Macaroni met smac

Als kind ging mijn grote liefde bij een klasgenootje spelen en kreeg daar macaroni met smac. Thuis vroeg hij, volgens hem, jaren aan zijn moeder om de macaroni ook een keer op die manier te maken maar zijn moeder gaf daar geen gehoor aan. Het heeft allemaal kennelijk indruk gemaakt want hij heeft het er nu, jaren later, nog steeds over. Tijdens mijn zoektocht naar gezonde, voedzame, echte budgetmaaltijden stond ik opeens met een blikje luncheon meat, of smac zoals iedereen het eigenlijk kent, in mijn handen. Dit keer de Euroshopper variant voor maar € 0.89. Ik weet dat manlief het graag eet op een boterham dus het lag eigenlijk al in m'n mandje toen ik bedacht dat het misschien ook op een andere manier te gebruiken was. Ik kan me van vroeger wel herinneren dat mijn moeder smac of ham uit blik gebruikte in koude macaroni dus misschien was het ook wel te gebruiken in een warme macaroni.



Voor 4 personen:
  • 300 gram pasta (neem minder als dit voor jou teveel is)
  • 2 blikjes tomatenpuree
  • 1 ui
  • 3 teentjes knoflook
  • 1 zak soepgroente (450 gram)
  • 1 blikje luncheon meat
  • 3 eetlepels ketjap manis


Kook de macaroni en spoel deze even vlug af. Snipper ondertussen de ui en fruit deze in een klein scheutje olie. Snijd de knoflook fijn en bak heel even mee met de uit. Voeg de soepgroenten toe en bak ook deze even mee. Voeg de tomatenpuree toe en bak ook de tomatenpuree een minuutje mee. Door de tomatenpuree heel even mee te bakken zorg je dat deze minder zuur wordt. Snijd de luncheon meat in blokjes van ongeveer één cm.



Roer de macaroni, de luncheon meat en ketjap erdoor en laat goed doorwarmen. Strooi er eventueel een beetje paneermeel en geraspte kaas over en laat even gratineren onder de grill. Je krijgt zo een mooi, knapperig kaas laagje. Deze macaronischotel was bijzonder budgetvriendelijk en kostte:

€ 1.93

donderdag 26 september 2013

Spaghetti Carbonara

Vorige week zat ik met 1 oog te volgen (het ander oog hield onze peuter in de gaten) hoe er een discussie gaande was over Spaghetti Carbonara tijdens een aflevering van MasterChef Australia. Wel room, geen room, meer toevoegingen of het originele recept. Ik ben er wel voor om te beginnen bij de basis, een zo origineel mogelijk recept vinden en dat onder de knie krijgen om het vervolgens aan te passen aan de wensen van mezelf en mijn gezin. Goed, slank zal dit gerecht niet echt gaan worden, laat de spek en de eieren weg er rest nog gewoon spaghetti. Maar het leek me heel goed mogelijk om er meer groente in te verstoppen, even beetgaar gekookt en op het laatste moment er met de eieren warm door scheppen.

Maar allereerst ging ik op zoek naar de "originele" en kwam er achter dat hierover, zoals bij zoveel gerechten, ook niet echt eenduidigheid is. Alweer kwam ik terecht bij een recept van Coquinaria maar toch heb ik ervoor gekozen om het recept iets aan te passen. Dat deden de Italianen destijds kennelijk ook al dus waarom zou deze mamma dat niet mogen ;)


Voor 4 fijne bordjes pasta heb je nodig:
- 250 gram pasta
- 150 gram magere spekreepjes
- 1 flinke teen knoflook
- 1 eetlepel olijfolie (truffelolie heb ik gebruikt en dat was heerlijk)
- 3 eieren en 1 eidooier
- 75 gram versgeraspte kaas (ik had geen Parmezaanse kaas in huis en heb oude kaas gebruikt)

Extra toegevoegd: een kwart rode paprika in kleine blokjes, een stukje courgette in blokjes, een paar kastanjechampignons in kwarten en een paar zwarte olijven in schijfjes gesneden.

Belangrijk is vooral dat alles goed op temperatuur is. Goed roeren en de pasta meteen serveren om te voorkomen dat je pasta met roerei krijgt. Wellicht ook lekker maar in deze niet de bedoeling.

Kook de pasta zoals je gewend bent en bak ondertussen de spekjes krokant. Bak als de spek krokant is even de knoflook, de courgette, champignons en paprika mee. Giet de pasta af en voeg deze met de lepel olijfolie bij de spekjes en groenten. Roer ondertussen de kaas door de eieren. Schenk de eieren bij de pasta en roer de eieren nu snel zodat ze niet stollen maar binden als een glanzende saus rond de pasta. Voeg op het laatst de schijfjes olijf toe, maak op smaak met wat vers gemalen peper en serveer meteen op voorverwarmde borden. Heerlijk met een beetje extra geraspte kaas erover.

De kinderen houden normaal alleen van "rode pasta" zoals ze de spaghetti Bolognese noemen maar dit vonden ze erg lekker. Heeeeeeeelijk wist de kleine minimuis van 2 me te vertellen. Een blijvertje dus.

maandag 5 augustus 2013

Orzo salade


Orzo kan je vrij vertalen als "gerst". Ondanks zijn Nederlandse naam "Griekse rijst" is orzo eigenlijk een pasta die de vorm heeft van een rijstkorrel. Het grote verschil met andere soorten pasta is dat Orzo klaargemaakt dient te worden zoals rijst. Je neemt dus slechts 3 eenheden water op één eenheid orzo. De orzo laat je, net zoals rijst, op een zacht vuur koken tot het water volledig is opgenomen door de orzo.

Orzo heeft in elk land wel een andere naam. Zo noemen de Italianen de kleine pasta Orzo, in Griekenland wordt het Kritharaki genoemd, in Turkije Sehriye en in Engeland Risoni. Het stond al een hele tijd op m'n verlanglijstje om te maken, Griekse pasta en per toeval zag ik een verpakking bij de Appie liggen. Het kwam er echter niet van en vanwege het heerlijk warme weer besloot ik er een pasta salade van te maken.



Ingrediënten:
- 1/2 bekertje crème fraîche light met kruiden (of andere crème fraîche).
- 2 à 3 eetlepels Turkse yoghurt
- 250 gram Orzo
- bouillonblokje
- 1/4 rode paprika
- 1/2 rode ui in kwart ringen
- 5 zwarte olijven in fijne ringetjes
- 4 augurken in kleine blokjes gesneden.
- Paar takjes platte peterselie
- Dille

Kook de orzo volgens de aanwijzigingen op de verpakking en spoel deze goed koud af. Snijd ondertussen alle ingredienten en voeg alles bij de Orzo. Alle soorten variatie zijn natuurlijk mogelijk. Denk aan komkommer, tomaat, kleine zilveruitjes, kappertjes, bleekselderij maar ook blokjes appel, ananas of walnoten zijn heel lekker in deze koude salade. Goed koud laten worden en op smaak maken met peper, zout en citroensap. Een blijvertje, volgens de mannen.